ชีวิตภรรยาคนไทยในอังกฤษ part 1

จำใด้ว่า ตอนเด็กๆ อายุประมาณ 6-7 ขวบ ที่ห้องนอนของพี่เลี้ยงสาวคนสวยของเรา  จะมีโปสเตอร์รูปดาราฝรั่งหนุ่มสุดหล่อติดอยู่ที่ห้องนอน. ไม่รู้ซิ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ทำให้ต้องหยุดมองทุกครั้ง. ฝรั่งผมทอง ตาสีฟ้า. ตัวใหญ่เบ่อเริ่ม แต่หัวเล็กนิดเดียว ใครจะเชื่อบ้างนะ. ว่า เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ขี้อาย  ที่เติบโตมาจากครอบครัวที่อบอุ่น..มีพ่อและแม่เป็นคุณครู ที่เป็นที่นับหน้าถือตา และเคารพรักของคนในจังหวัดเล็กๆแห่งหนึ่ง... ... เป็นเด็กผู้หญิงในจำนวนไม่กี่คน ที่เลือกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ..มีเพื่อนๆ ร่วมคณะเกือบ 90%เป็นผู้ชายทั้งหมด  พอเรียนจบก็เข้าทำงานเป็นวิศวกรในบริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติของญี่ปุ่น ที่จังหวัดเล็กๆ ไม่ไกลจากกรุงเทพมากนัก  ที่บริษัทมีพนักงานส่วนใหญ่เป็นคนไทยและญี่ปุ่น รวมๆเกือบ9พันคน. ..ใช้ชีวิตสาวโสด เงินเดือนหมดไปกิน เที่ยว และผ่อนรถ พอมีโบนัส ก็ส่งให้พ่อและแม่ ปีละครั้งสองครั้ง .. ชีวิตวิศวกรสาวทำงานจันทร์ ถึงศุกร์ 8โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น  พอคืนวันศุกร์กับเสาร์  ก็นัดกันกับแก๊งซ์ สาวๆ ไปนั่งดื่ม สังสรรค์ ฟังเพลง.ที่ผับเล็กๆที่มีเพียงไม่กี่แห่งในเมืิองเล็กๆที่มำงานอยู่.... 7 ปีผ่านไป...ณ ที่ผับเปิดใหม่แห่งนึง...เราไปฉลองวันเกิดกับเพื่อนสาวๆในกลุ่ม  กามเทพก็แผงศรเข้าอย่างจัง   เป็นรักแรกพบ กับฝรั่งหนุ่ม ตาสีฟ้า เราว่าหล่อนะ สวมแว่นตา ยิ้มหวาน และขี้อายมากๆ   เค๊าเป็นวิศวกรฝรั่งเพียงคนเดียวของบริษัทที่เราทำงานอยู่ ..เค็าก็มาฉลองวันเกิดของเค๊ากับเพื่อนร่วมงานคนไทยในแผนกของเค๊า...ไม่รู้ซินะ มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เราตกหลุมรักรอยยิ้มหวานๆ นั้นเข้าอย่างจัง...เราเขียนnote บอก happy birthday and you have the same birthday with my friend..... 1 ปีผ่านไป สามีก็ขอแต่งงาน...ในวัยย่างเข้า 30 ปีพอดิบพอดี.. . ... นี่หนอที่เค๊าเรียกว่าบุพเพสันนิวาส ..เคยอ่านเรื่องกฏแห่งแรงคึงดูด. ของจักรวาล. คนสองคนไม่ว่าจะอยู่ส่วนใหนของโลก หากคนทั้งสอง มีคลื่นความถี่ตรงกัน..จะมีพลังบางอย่างให้คนทั้งสอง ตามหากันจนเจอ.. แล้วnoteที่เราส่งให้..จนป่านี้เค็าก็ยังเก็บไว้อย่างดีเชียว.น่ารักจริงๆ.
คุณสามีเป็นชาวสกอ็ตแลนด์ หลังจากแต่งงานที่เมืองไทย.. 1 ปีผ่านไป  คุณสามีก็ให้ลาออกจากงาน มาเป็นแม่บ้านเต็มตัว   แล้วก็มีท้องลูกคนแรก..เป็นลูกสาวฝาแฝดเหมือน  แต่เพียงแค่ 4 เดือนของการตั้งครรค์ คุณหมอตรวจultrasound พบว่าทารก เสียชีวิตในครรภ์ 1 คน ส่วนอีกคนนึงยังเติบโตเป็นปกติ แต่ขนาดเล็กกว่าปกติ มีอาการครรค์เป็นพิษด้วย  ผ่านไป 32 สัปดาห์ คุณหมอเลยตัดสินใจผ่าตัดคลอดให้ เป็นลูกสาวตัวเล็กนิดเดียว เท่า ฝามือ  ลูกสาวเชื่อ เมแกน นอนอยู่ห้องอบเป็นเดือนกว่าจะใด้กลับบ้าน. เป็นเรื่องมหัศจรรย์ที่เมแกนเติบโตขึ้นมาสมบูรณ์เป็นปกติทุกอย่าง ..อีก 4 ปีหลังจากนั้น ก็ที่ลูกชายสุดหล่อ คาเมรอน ลืมตามาดูโลก.. สมบูรณ์แข็งแรง อ้วนท้วน สมบูรณ์ อารมณ์ดีสุดๆๆ
ชีวิตที่เมืองไทย สมบูณ์พูนสุข ทุกอย่าง มีแม่บ้าน มีพี่เลี้ยงลูก  วันๆเราแทบไม่ต้องทำอะไร นอกจากขับรถรับส่งลูกไปโรงเรียน ช็อบปิ้ง เจอเพื่อนฝูง เฮฮา ขับรถๆไปเยี่ยมน้องสาวที่ระยอง  พ่อกับแม่มาเยี่ยมลูกๆหลานๆ เกือบทุกเดือน  บินไปเยี่ยมครอบคัวสามีทุกปี แล้วครอบครัวสามีก็บินมาเยี่ยมลูกหลานที่เมืองไทย ปีละ2 ครั้ง ..คุณสามีทำงาน ใด้เงินเดือนเท่าไหร่ ให้ภรรยาหมด  เราจึงเป็นคนจัดการเรื่องเงินทองทุกอย่าง ... ซิื้อหุ้น ซื้อทอง ซื้อรถ  สามีแสนดีให้ภรรยาตัดสินใจเองทุกอย่าง  คงเป็นเพราะว่าสามีเป็นคนต่างชาติ ทำงานในเมืองไทย เรื่องต่างๆส่วนใหญ่ เค๊าจึงให้เราเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง... ไม่รู้ซิ  แต่ทำให้เรารู้สึกเหมือนกับว่า เราเป็นคนที่มีอำนาจตัดสินใจเรื่องต่างๆ ทุกเรื่องในครอบครัว .. จัดการ ว่าแผน เรื่องของครอบครัวทุกอย่าง  เหมือนเป็นหัวหน้าครอบครัวประมาณนั้นเลย  ยกเว้นอย่างเดียว คือเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ไม่ต้องทำงานหาเงิน เลี้ยงครอบครัว.... โชคดีนะเราว่า...
จนเวลาผ่านไปกว่า 7 ปี ช่วงที่มีการประท้วง เสื้อแดง เลื้อเหลือง เผากรุงเทพ คุณสามีและครอบครัวที่สกอตแลนด์ บอกการเมืองไทยน่ากลัว  อยากกลับบ้าน ไม่อยู่แล้วเมืองไทย ...แล้วโชคดีที่สามีใด้แนะนำให้มาสัมภาษณ์งาน และตอบตกลงให้มาทำงานที่บริษัทรถแข่งทีม Mercedes Benz ที่อังกฤษ  .

โอ พระเจ้า ... ทุกอย่างมันเกิดอย่างรวดเร็วมาก สามีต้องย้ายมาเริ่มงานที่อังกฤษ ในเวลาเพียงแค่ เดือนกว่าๆ  ทัี่อังกฤษยังไม่มีบ้าน ไม่มีรถ ทุกอย่าง..ไม่พร้อมเลย เรามีแค่วีซ่าท่องเที่ยว.อายุแค่ 6 เดือน.ส่วน สามีต้องบินมาอังกฤษ เพียงแค่กระเป๋าใบเดียว   อย่างที่บอกว่าสามีเป็นคนชาติสกอตแลนด์  อยู่ทางตอนเหนือของอังกฤษ  ห่างประมาณ 7 ชั่วโมง พ่อแม่ญาติพี่น้อง อยู่สก็อตแลนด์กันหมด  ที่อังกฤษสามีต้องมาหาบ้านเช่า  ซื้อรถ ซื้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้าน  เพียงคนเดียว    ส่วนเราอยู่เมืองไทย ทำเรื่องขอวีซ่าตั้งถิ่นฐานเข้าอังกฤษ  ปกติวีซ่าท่องเที่ยวใช้เวลาดำเนินการไม่ถึงเดือน  แต่นี่เป็นวีซ่าตั้งถิ่นฐานเข้าอังกฤษ ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 3 เดือน ช่วงที่รอก็จัดการขายบ้าน ขายรถ ขายเฟอร์นิเจอร์ ขายบ้าง ทิ้งบ้าง บริจาคบ้าง  โชคดีที่มีพ่อแม่ และ พี่ชาย น้องสาว น้องชาย ช่วยจัดการเรื่องต่างๆ    ส่วนที่เหลืออีกเต็มรถสิบล้อคันใหญ่ๆหนึ่งคัน ก็ขนกลับไปบ้านพ่อแม่ ที่มหาสารคาม  ที่แหละหนอ ที่เค๊าว่า มีสมบัติเต็มตัว แต่สุดท้าย ก็เอาอะไรติดตัวกลับไปใด้ แค่เพียงกระเป๋าแค่ไม่กี่ใบ จริงๆ
พอจัดการธุระเกี่ยวกับบ้านทุกอย่างที่กรุงเทพเสร็จเรียบร้อย   แม่นกกับลูกสาวเมแกน ตอนนั้น อายุ6 ขวบ และลูกชายคาเมรอน 2 ขวบ ก็ย้ายมาพักอยู่กับครอบครัวน้องสาว แสนดีที่สุดในโลก  ที่ระยอง  ..เราโชคดีอยู่อย่างหนึ่ง ที่มีครอบรัว มี่พ่อแม่ พี่น้องที่รักห่วงใยกันเสมอ  คอยช่วยเหลือ เป็นกำลังใจให้กันเสมอ... ช่วงเวลา เกือบสองเดือน ระหว่างรอวีซ่าถาวร เพื่อเข้าประเทศอังกฤษ จึงเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆ ลูกๆหลานๆอยู่พร้อมหน้า พ่อ แม่ พี่น้อง สังสรรค์ เฮฮา  สนุกสนานกันทุกวัน
ส่วนอลันก็Skype หาภรรยาและลูกทุกวัน  ...ลูกๆก็คิดถึงพ่อ...ห่างไกลกันค่อนโลก ..ส่วนเราก็รอข่าว ว่าเมื่อไหร่  วีซ่าถาวรจะอนุมัติเสียเสียทีนะ
เช้าวันนึง...หลังจากเวลาผ่านไป 2 เดือน...ก็ใด้รับโทรศัพท์จากสถานฑูต แจ้งข่าวดี ว่าวีซ่าถาวรของเรา ใด้รับอนุมัติ แล้ว   เราแทบทรุดลงไปกองอยู่กับพื้นด้วยความดีใจ โล่งใจ อย่างที่สุด...
ใช่แล้ว..... บทเริ่มต้น ของการใช้ชีวิต ในอังกฤษ ภรรยาคนไทย ในอังกฤษ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วจริงๆ